First Time to Join a Caravan!

Ang laki-laki ng Rizal! Haha. May mga moments na nakatulog na ako dahil umuulan noon at traffic. Pero sobrang fun ng caravan especially sa Taytay, Cardona, at Morong! Ang daming kakampinks doon! Wala akong video kasi na-shy ako sa Leonardo fam. Haha. Pero na-Facebook stories ko naman.May mga nanghihingi, actually. Sana nanghihingi lang ng merch . . . kasi kung iba, ang sad. Isa pang learning experience ‘yon: dapat kung kasama ka sa caravan, be prepared na may merch kang puwedeng iabot. Posters, stickers, face mask, shirts, brochures . . . that will help sa pag-inform sa mga tao tungkol kay VP Leni.

Ang cute lalo ng mga mag-isa lang tapos may hawak na posters. Nakaka-touch!

Salamat po sa pag-ampon sa akin, Leonardo fam!

Anyway, share ko lang na first time ko mag-join sa mga ganito. Bale, uulitin ko lang ‘yung caption ko sa Instagram kasi nandoon na ang gusto kong sabihin (na may dagdag).

Maraming ayaw mag-campaign kasi sabi nila, “pare-pareho lang naman ang mga kandidato,” I understand how some are now afraid to voice out after their candidate years ago failed to keep his promises. Kumbaga sa relationship, kinumbinsi mo ang mga kamag-anak mo na magiging mabuti siyang asawa kasi may mga proof naman, pero nang mag-asawa na kayo, abusive pala.

Pero gusto ko lang din sabihin kung bakit very active kong kinakampanya si Leni. One, nakita ko kasi grit niya. Habang busy ang kampo ni R. Duterte na siraan si Leni, habang busy magpa-recount si B. Marcos kasi nandaya raw (whereas ito ang eleksiyon na nagpanalo kay Duterte . . . so sasabihin din ba niyang nadaya ang votes for president?), naging busy ang opisina niya sa pagtulong. May mga kakilala ako na naging part ng OVP, at grabe raw sa hands-on si VP. Partner sa ganito, partner sa ganyan. No wonder na gustong-gusto ng foreign reps na siya ang puntahan (except ‘yung mga may masasamang balak sa teritoryo ng Pilipinas).

Bukod doon sa high ratings niya sa COA, bilib din ako sa kung gaano kasimple ng pamumuhay niya. At hindi ‘yon na-cover ng media, not until this period. Ito kasing si R. Duterte, ‘yung mga pakandila sa kanin . . . a, ewan. Amazed din ako kung gaano ka-organize ng groceries nila. I can really see my mom in her.

She was also not afraid to tell that she failed the bar. She used this experience to inspire other people. Hindi katulad ni B. Marcos na may mga proof na talagang sinabi niyang graduate siya. Ewan kung bakit nalilinlang mga tao sa kanya. Dahil sa ginawa ng tatay niya? E, tatay niya ‘yon. Tatay niya ang matalino, hindi siya. Nakakaloka.

Speaking of, oo, matalino naman talaga si F. Marcos. Oo, sabihin nating “maunlad” noong panahon niya. Pero hindi niya naisip ang mga puwedeng mangyari dahil sa mga ginawa niya: utang dito, utang doon. Tapos ano . . . pababayaan niya na bayaran ng ilang generation mga utang na ginawa ng admin niya pero take all the credit? Ang selfish kasi.

But anyway, “E, ate, paano kung maging asshole din si Leni?” E di, punahin! There is nothing wrong with that. Nasa kanya ang boto ko at actively ko siyang kinakampanya dahil parehas kami ng paniniwala ngayon at naniniwala ako sa mga kakayahan niya noon at ngayon. Kung biglang magbago ‘yon at hindi ko makita na tinutupad niya ang pinangako niyang plataporma . . . what’s wrong with criticizing her? She’ll listen, maybe, based on what we experienced. (Also, her office is full of millennials kaya ganyan sila ka-responsive.) Pero kung hindi, sabi ko nga, punahin. Isa akong mamamayang Filipino na deserve ng isang respectful, responsible, and accountable leader; hindi parte ng isang kulto.

Messed-Up Scheds, Shopee Budols, Taylor Swift, Trabi Cafe, and the Clowns of Philippine Politics

Busy yarn?

Ang daming topic for this blog kahit wala naman talagang nangyari. Haha! Ang dami ko lang gustong sabihin. Nasa bahay lang naman ako most of the time, pero nagkandasira-sira ang body clock ko dahil nga sa bagong work. Hanggang ngayon, adjustment period pa rin ako, at ang hirap kasi ayoko na bumalik sa insomnia era ko dahil mas malala ang anxiety attacks ko.

This blog was written on November 11, 2021. Naka-schedule kasi tina-try ko ang katotohanan na pangit daw mag-post on a Sunday. So naka-sched na. Oo na, mag-aayos na ako ng buhay. Huhu.

May final schedule na ako for myself!

Spontaneous ako when it comes to travel, as in kaladkarin akong tao, pero when it comes to work and things to do, scheduled talaga ako. It has been two weeks since unang pasok ko sa work, pero minsan napapatanong pa rin ako kung paano ko gagawin ang task ko. I’ve been looking for things to do, so nag-aral at nagbasa muna ako. Kailangan kalmado lang at ma-i-separate ang fangirling. Tipong deep inside, gusto ko na i-tweet ‘yung author, manghingi ng update, pero hindi. KAYA KO ‘TO. Must remain professional. Haha.

I’ve been waiting for the scheds of several people before I can fix my sched, and ayan na. Yehey. I’m so happy dahil mas makakapag-focus na ako. Last week kasi, ngapa-ngapa pa rin ako, wondering what should I do this time of day, so and so. I use Timetune for my scheds and Ticktick for my things to do. Gusto ko talagang i-share ‘yon sa vlog, but for now, I would like to focus on my work.

Platinum na ako sa Shopee. Shuta.

And this is not something to be proud of, ano po. In fact, gusto kong ipahiya sarili ko because I’m the queen of self-deprecation. Char. Siguro ganito talaga kapag napagkaitan ako for like half a year, as in I bought nothing for myself.

Kuwento ko lang kasi that I worked all summer for a rush project, and I thought the payment for this ay dadating naman after a month. But no. They made me wait. Buti nga’t may savings ako (e, hello, may insurance ako, may bills, at kailangan kong kumain), so puro palabas ang pera. Hay, I hate talking about money, but anyway, ayun. So when this money came a month ago, puro ako Shopee. Last blog, I talked about decorating my room, di ba? Ayun, all the things I bought was for my room (siguro mga five pieces apparel). Sabi ko okay lang because this is my room . . . hanggang sa nakita kong kaka-platinum ko lang.

Nakakaloka. Huwag n’yo ko gagayahin. At dahil diyan, wala na talagang “prince charming” ang makapagpapaalis sa ‘kin dito. Dito na ako sa kuwartong ‘to mamamatay. Cheka.

Taylor Alison “Pain” Swift!

Speak Now talaga ang pinakahihintay kong album kasi nandoon ang “Last Kiss” at “Haunted,” two of my favorite songs from Taylor. I mean, I think mas marami pa rin akong gusto sa Reputation at Red, pero ‘yung tumaga nang matagal sa puso ko e nasa Speak Now.

Hindi ako umiyak (muntikan na sa Come Back, Be Here, pero makikinig lang, walang balikan) sa 29 songs, at oo, pinakinggan ko sequentially. Pero grabe, pagdating sa All Too Well 10-minute version, nakaka . . . what the? My contacts on Facebook said it was overhyped but it wasn’t really likeable, so binabaan ko expectations ko. Pero kahit ganoon, kahit wala naman ‘yung galit at lungkot, naiyak pa rin ako. I guess it’s the comforting feeling that she has outgrown that anger and sadness . . . and masaya ako para sa aming dalawa.

Mahal na mahal na mahal kita, Taylor, kahit na high school mo pa lang ako inumpisahang saktan, at ikaw pa talaga ang nagsulat ng theme song sa mga unang taon ko sa high school.

Here’s my reaction vlog re: 10-minute All Too Well (Taylor’s version) music video. Grabe ‘yung flashbacks, pero kinaya ko naman. Mga katulad talaga naming artists na sinaktan, hindi nakakalimot . . . gawin ba namang imortal ‘yung tao through our works. I guess joke’s on us. Haha!

Stream Red (Taylor’s version) on Spotify and 10-Minute All Too Well on YouTube!

Cafe upgrade ang Trabi Cafe!

I visited Trabi Cafe last August 2019 (here’s my blog about it), pero grabe yung upgrade nila after the pandemic. Bigla ngang ang daming bumisita. Ang sarap maging productive kapag walang aso ng kapitbahay na tumatahol kapag nagtatrabaho ka. Hehehe.

Here are the new pictures:

Ganda, ano? Ang sarap pa ng cheesecake nila. Huhu. Titikim ako sa restaurant kapag may kasama na ako rito. Hehe.

Hindi mangmang ang mga Filipino.

Nakakainis. Para silang mga ewan. Although I kind of knew na tatakbo talaga si S. D. for a higher position, hindi ko akalain na ganito sila kagulo. Ano ba, para saan? At ano ba, wala bang sariling utak ‘tong si B. D. R.? Hinahayaan niyang diktahan siya ng partido niya, tapos kung makapagsabi ‘tong mga supporter nila na puppet si Leni. Nakakaloka?

‘Yung isa, akala ko ba pagod na siya? Wala talaga siyang isang salita, ano? Ewan, kung may family drama sila, send nila as script sa television networks. Baka gusto pa nilang isulat sa Wattpad, baka pumatok. For sure, maraming manggagalaiti kasi ang gulo-gulo nila.

Please lang. Mag-isip-isip tayo sa mga iboboto natin. Sad ako, Pinas. Send respectable and trustworthy government officials, please.

Mga Ganap This October and November

So far, pinakamasaya ko ngayong taon ang end ng October to the first week of November. Sana masaya rin kayo, at sana may winning moments kayo ngayong linggo. So itong mga ‘to ang ganap (medyo nagmamadali na akong mag-blog kasi goal ko is by 2 p.m., I am already working. Wohoo, new sched! Lezdothis.)

I dressed up as Beanie last Halloween.

Dapat talaga Angela floral fairy pero hindi umabot. Sad. Buti na lang I remembered that my brother has a skull beanie in his closet (and I still have my green wigs). Ayun. Siyempre, papansin talaga ako kay Hunghang Flashbacks haha kasi super fave ko talaga ng comics niya.

I am writing.

I’m currently writing Laro Tayo, it’s a themed fluff novelette, as short as Pares and Crosswalk. I’m excited to share this with you, pero ayokong magmadali. My goal is to write a chapter a day, though natigil ako because of birthdays and occasions. I just have to organize my schedule dahil bago na ng body clock.

I also hope you could read my latest finished novelette Over Again and my latest one shot After Pink Skies Comes the Rain. Ang mga ito rin ang dahilan why I decided to pursue with something fluff naman dahil medyo mabigat ang mga ‘yan, both signifying an end to a long-term relationship. Relate lang ako.

I now work at Wattpad!

I’m so grateful for this opportunity, and I thank people who thought that I am fit for the role. Ito rin ang dahilan ng matinding pagbabago sa body clock at, sa totoo lang, nag-a-adjust pa rin ako. Hindi ako sanay since morning person ako, but in due time, makakaya ko rin ‘to. As of now, I’m still getting used to the apps and reading the important docs. Looking forward to the exciting things!

New passion project: Kape Tayo, Rizal

Matagal ko na talaga dapat ‘tong ginawa bilang (1) ang hilig ko sa kape, (2) ang hilig ko sa magagandang cafe, (3) ang hilig kong magtrabaho sa magagandang cafe, at (4) mahilig ako magsulat at magblog tungkol sa experience ko sa mga kinakainan ko. So I hope you could support it by following this page on the following social media accounts:

Instagram: instagram.com/kapetayorizal

Facebook: https://www.facebook.com/kapetayorizal

Tiktok: https://www.tiktok.com/@kapetayorizal

At yes, super solo na lang ako. Haha. Before kasi I had company. Now, my little brother has his own priorities (pamumundok talaga ang trip niya). So itong mga ‘to, tripod gaming tayo. I bought a super small tripod na puwede kong dalhin anywhere para di naman ako mukhang ewan na nag-aayos ng malaking tripod like what I usually do (medyo nakakahiya iyon, to be honest, kaya kaunti lang ang pics ko kapag gano’n; at least with a small tripod, puwede kahit mga 10 shots hehe).

I am almost finished with my dream room!

Ayoko munang mag-picture kahit tempt na tempt ako, pero a lot of my money I worked for went to decorating my room. After this, uninstall Shopee na. Haha! But honestly, I really don’t mind spending the money since I have long planned for this. May naka-allot naman for other expenses, so I am still financially stable (me thinks). So para sa mga gusto ring mag-decorate ng room, plan accordingly. Sa ngayon kasi, I am privileged and I have the resources to finally finish my dream room. Note that this project started 2019 pa. Pero ngayon, finally, ito na! Goal ko is by February, lahat ng gamit na pinangarap ko for my room have been bought. Hehe.

Kulang na lang talaga sarili kong banyo at kitchen. Haha! But I guess, that will be another goal of mine. Ipon, ipon.

🍑

Iniisip ko kung may iba pa akong ganap, but for now, this is all I can remember. Sana magtuloy-tuloy ‘tong happiness and contentment na nararamdaman ko, and I hope you get to win your days as well. :)